Od VI wieku w Japonii sztuka układania kwiatów ewoluowała od elementu rytuału religijnego – będącego zbożną rozrywką dla kapłanów – do wyrafinowanego cermoniału towarzyskiego, stając się istotnym elementem kultury dnia codziennego Japonii. Układanie kwiatów uważano zawsze za zajęcie przystojące ludziom uczonym i literatom. Praktykowały ją damy z arystokracji oraz kapłani, filozofowie i wybitne osobistości, które wycofały się z życia publicznego. Sztuka ta niesie w sobie – obok wielu tradycyjnych ...